موسيقى وغناء(غنا)ورقص وفكاهيّات.ازسايت امام رضا(ع)

الموسيقى الجميل والغناءالجميلة من الفنون الحسنة /انّ الكَوْن هو الله وانّ الله هو الكَوْن/لا اله الّاالكَوْن/اشكروا نعمة الله اذ كنتم فى اغلال من خرافة الصّلاة وبليّةالصيام والاعتكاف ومصيبةالخمس النَسَبى وشقاوةالحجّ والعمرةونحوسةالاغسال الزَهْدانِيَّةوظلم عبادة النَّسَب وجهالةالهيئةالبطلميوسيّةوتوهّم الاعتقاد بالجنّ والمَلَك والنّماذج الافلاطونيّةفانقذكم منها/الموسيقى مع الغناء صوتٌ من الاصوات الحسنةاِنْ جميلاً فجميلٌ وان قبيحاً فقبيح/الغناء نغمة الكَوْن/نغمات الكَوْن مصدر الموسيقى والغناء/الموسيقى والغناء يسرّ النّاس/استماع الموسيقى الحسن مع الغناءالحسنة لذّة الاُذُن كما انّ رؤيةالمناظر الجميلةلذّة العين وشمّ الرّياح الحسنة لذة الانف وذوق المأكول الطّيّب والمشروب الطّيّب لذّة الفم لانّ الله جعل لكلّ حسٍّ لذّةً كما انّ فى اللّمس لذّةحسّ اللّامسة فى الجنس لذّة حسّ الجانِسَة/الموسيقى والغناء يوجب السّرورويذهب الغمّ/المو سيقى الجميل مع الغناءالجميلة يوجدالشّوق فى النّفوس/الموسيقى والغناء يوجد العشق فى النّفوس/الموسيقى الجميل والغناءالجميلة من جمالات الكَوْن/الموسيقى والغناء نسيم الحياة/الرّقص من الفنون الجميلة/الرّقص نوعٌ من الرّياضات/الرّقص الجميل يوجب المسرّة/الموسيقى والغناء والرّقص من لذائذ مجالس السّرور/الفكاهيّات الحسنة سرور المجالس/الفكاهيّات الحسنة زينة المجالس/من النّاس من يقول لاتضحكواعلى حكايات الجهلاءكحكايات هَبَنَّق ونحوه اَلا ساء ما يقول فانّ الفكاهيّات سرور المجالس/تعلّمواالعلم والادب حتّى من الّذين لاعلم لهم ولاادب بان تجتنبوا من جهلهم وسوء ادبهم كما قال لقمان الحكيم تعلّمتُ العلم والادب حتّى من الّذين لاعلم لهم ولاادب فاجتنبت من جهلهم وسوء ادبهم/الموسيقى له سبعة احرف (نت) ولكنّ يصدرعنه ملايين لحنٍ متنوّع/من مرض لايلذّ من اكل الطّيّبات وشربها وكذالك مريضٌ نفسه من لايلذّ من رؤية المناظرالجميلةواستماع الموسيقى الجميل والغناءالجميلةوشمّ الرّياح الطّيّبة/الموسيقى الجميل مع التّغنية الجميلة يوجدان النّشاط والسّرور/المطرب والمغنّى يوجدان النّشاط والشّوق/ الاغنية الجميلة توجب الوجد والمسرّة/من العرفاء الّذين يشتغلون بالاغانى النّشيطة والموسيقى النّشيط والرّقص النّشيط باسلوبٍ خاصٍّ ليستطيعون على اعمالٍ عجيبة ومن النّاس اَلَّذين يسمّونهم بالدّراويش والصّوفيّين اَلاساء ما يقولون فانّهم هم العرفاء لا الدّراويش والصوفيّون/ الاغانى الحسنةمع الموسيقى الحسن توجب السّرور/الاغانى اربع، اغنيةتسرّ واغنية تبكى واغنيةتسرّ وتبكى واغنية لاتسرّ ولاتبكى والرابعة فلالذّة ولافائدة فيهافهى ممّالايعنى/در اينجابالمناسبه بد نيست يك داستان مفيدى خدمتان نقل شودگویند: يك كسى خرش گم شده بودهرجاگشت خرش راپیدانکرد لذابراى پیدا کردن خر به دارالموعظة شهر آمد قبل از اينكه واعظ به منبربه رودماجرای گم شدن خر رابه او گفت تا بعد از منبرقبل از برهم خوردن مجلس اعلان کندهرکس خری به این نشانی دیده یا یافته اطّلاع دهدتاخرش پیداشود واعظ كه ميانه اى با زَهْدانِيَّه شهر نداشت فرصت راغنيمت شمرد واز ماجراى گم شدن خر درراستای رسواکردن وکوبیدن زَهْدانِیَّه خرمقدّس که همه لذات طيّبه را بر خود حرام كرده بودندبهره جست لذاقبل از بپایان رسیدن منبراعلان کرد:ای مردم چه کسی از اکل وشرب مأکولات ومشروبات طيّبه وخوب بدش مى آیدسکوت بر مجلس طنین انداز شدبه جز یک نفركه ازهمان زَهْدانِیَّه هاکه درمجلس بود به صدا در آمدوگفت من از مأکولات ومشروبات طیّبه وخوب، بدم می آید واعظ خطاب به او كرد كه بنشيند باردوّم باز واعظ فرمودندچه کسی ازمناظرجميله کَوْن و صورت زيباى حلال بدش مى آیدبازهمان مرد زَهْدانِیَّه گفت جناب واعظ من از اين جور چیزهاسخت بدم میآیدباز واعظ خطاب به او كرد كه بنشينداين دفعه براى بار سوّم واعظ درروى منبرفرمود اى مردم چه کسی ازنَغَمات وآهنگها واَلحان واصوات وخوانندگی جميل وزيبا و موسیقی مسرّتبخش بدش میآیدبرای بار سوّم همان مرد زَهْدانِیَّه خر مقدس گفت جناب واعظ من ازآهنگها وصداهای مسرّت بخش درمجالس سرور وشادمانی بدم می آید واعظ به آن مردی که خرش را گم کرده بود گفت بیا که خرت پیدا شد کنایه از اینکه کسی که ازمأكولات ومشروبات طيّبه واز مناظر ووجوه جميله وزيباواز اَلحان ونَغَمات وموسيقى وخوانندگیهای مسرّت بخش مخصوصاً در مواقع مقتضى ومجالس سرور وشادمانى بدش بيايد خرواحمق است به احمق راجاهل مركّب گفته شده: الجاهل المرکّب لا علاج له، شاعر وعارف ایرانی حافظ شيرازى خطاب به این چنین زَهْدانِیَّه هادر بیت معروفی از غزليات زيباى خود ميفرمايد : به صوت بلبل وقُمْرى اگرننوشی می علاج کی کنمت آخر الدواء الكَىّ كىّ بمعناى داغ كردن است يعنى تو زيراودیگر از زَهْدانِیَّه وجاهل مرکّب است که علاج ناپذیر است . يكى از سخنان اين فصل اين بود: من النّاس من يقول لاتضحكوا على حكايات الجهلاء كهَبَنَّقْ ونحوه اَلاساء مايقول فانّ الفكاهيّات سرور المجالس.در همين جا ازاصحاب قلم ونويسندگان حاذق تقاضا مى شودكه نويسنده اى دامن همّت بكمرزده با عزمى راسخ سعى نمايد تمام حكايات هَبَنَّقْ(فكاهيّات)را ازتمام حكايات (فكاهيّات) ملّانصر الدّين جدا نمايد ودر دوكتاب جداگانه ومستقلّ بزیور طبع آراسته نماید البته جداسازی حکایات هَبَنَّق از ملّانصر الدّین آسان است زیراهَبَنَّق مظهرسادگى وجهالت وحماقت ونادانى بوده ولى ملّا نصر الدّين بر عكس اومظهرزيركى وكياست وعقل ودرايت است متأسّفانه حكايات هبنّق با ملّانصرالدّين مخلوط شده مثلاً در كتابهايى كه به اسم ملّانصرالدّين منتشر مى شودنيمى از آنهااز حکایات هَبَنَّق است نه ملّانصر الدّین زیرا ملّانصرالدین مظهر عقل وزيركى وكياست ودرايت بوده نه حماقت وجهالت وسادگی بنابراین بسیار بجا وشایسته است که کسی این خدمت فرهنگی را انجام دهد کلّیّه لطائف وظرائف وحكايات وفكاهيّات وجوكهايى كه دالّ بر عقل ودرايت است در كتاب حكايات ملّانصرالدّين انتشار يابدومجموعه حكاياتى كه دالّ بر بى عقلى وسادگی وحماقت بوده درکتاب کلیّات حکایات هبنّق انتشاریابد حکایات فراوانی هم هست اینکه در بعضى از منابع بجاى هَبَنَّق كلمه هَبَنَّقَة با تاءمؤنّث آمده متعارفاًدرست نبوده صحيح همان هَبَنَّق است زیرا اصل این است که اسم مرد معمولاً بدون تاءمربوطه باشد نه اسم زن كه اكثراً داراى تاء تأنيث است انسان صالح تا ميتواند آن هم در این موارد نبايد موجب گمراهی بالاخصّ عموم مردم شود: احبّ الصّالحین ولست منهم لعلّ الله یرزقنی صلاحاً امیدواریم نویسنده این خدمت فرهنگی را انجام دهد : من سرّانساناًفقدسرّالله ومن آذى انساناًفقد آذى الله زحقّ توفيق خدمت خواستم سر!گفت پنهانی چه توفیقی ازاین بهترکه خلقی را بخندانی