موسيقى وغناء،(غنا) رقص وفكاهيّات ازسايت امام علىِّ رضا(ع)

الموسيقى الجميل والغناءالجميلة من الفنون الحسنة /انّ الكَوْن هو الله وانّ الله هو الكَوْن/لااِلاٰهَ (اله) الّاالكَوْن/اشكروا نعمة الله اذ كنتم فى اغلالٍ مِنْ خرافة الصّلاةومشكلةالقمار وبليّةالصيام والاعتكاف وشرب الخمر ومصيبةِالْاِسْتِخْماس (طَلَب الْخمس النَّسَبى من النّاس واِسْتِحْمارِهِمْ) والرّشوة وشقاوةالحجّ والعمرة واكل لحم الخنزيرواستعمال الموادّالمخدّرةوالتّبعيٖض بين الذّكر والانثىٰ واللّعب بالحمام ونحوسةالاغسال الزَّهْدانِيَّةوالتّفرّق بين الاَنساب والاربعاء سورى واللّعب بالوسائل الخطيرة والاعتقادبالهيئةالبطلميوسيّةوالجنّ والمَلَك والنّماذج الافلاطونيّةفانقذكم منها/انّ الله حرّم عليكم خرافة الصّلاةومشكلة القماروبليّةالصّيام والاعتكاف وشرب الخمر ومصيبة الاِسْتِخْماس(طَلَب الخُمْس النَّسَبى مِنَ النّاس واِسْتِحْمارهِمْ)والرّشوةوشقاوةالحجّ والعمرة واكل لحم الخنزيرواستعمال الموادّالمخدّرةوالتّبعيٖض بين الذكروالانثىٰ واللّعب بالحمام ونحوسة الاغسال الزّهدانيّة والتّفرّق بين الانساب والاربعاء سورى واللّعب بالوسائل الخطيرةوالاعتقاد بالهيئة البطلميوسيّة والجنّ والملك والنّماذج الافلاطونيّة/ اَلْخَمّاس النَّسَبی(پنج یک گیرنسبی) کافِرٌومشرک/اَلْخَمّاس النَّسَبی أَخّاذٌبغیرحقّ/الاستخماس النَّسَبی هوالاستحمار/الاستخماس النَّسَبی هوالاستعباد/الاستخماس النَّسَبی هوالاسترقاق/الموسيقٖى و الغناء صوتان من الاصوات الحسنةاِنْ جميلَيْن فجميلان وان قبيحَيْن فقبيحان/الغناء نغمة الكَوْن/نغمات الكَوْن مصدر الموسيقٖى والغناء/الموسيقٖى والغناء يسرّان النّاس/استماع الموسيقٖى الحسن و الغناءالحسنة لذّة الاُذُن كما انّ رؤيةالمناظر الجميلةلذّة العين وشمّ الرّياح الحسنة لذّة الانف وذوق المأكول الطّيّب والمشروب الطّيّب لذّة الفم لانّ الله جعل لكلّ حسٍّ لذّةً كما انّ فى اللّمس لذّةحسّ اللّامسة فى الجنس لذّة حسّ الجانِسَة/الموسيقٖى والغناء يُوجِبان السّرورويُذهِبان الغمّ/المو سيقٖى الجميل و الغناءالجميلة يُوجِدان الشّوق فى النّفوس/الموسيقٖى والغناء يوجدان العشق فى النّفوس/الموسيقٖى الجميل والغناءالجميلة من جمالات الكَوْن/الموسيقٖى والغناءبوقتهما وبمقدارهما وبان لاتزاحمون ولاتؤذون النّاس حسنان/الموسيقٖى والغناء نسيمان للحياة/الرّقص من الفنون الجميلة/الرّقص فنٌّ جميل ورياضةٌحَسَنة/الرّقص نوعٌ من الرّياضات/الرّقص الجميل يوجب المسرّة/الرّقص فنٌّ ورياضةلالغو/الموسيقٖى الحسن فنٌّ حسنٌ لالغو/الاُغْنِيَةالحسنةفنٌّ حسنٌ لالغو/الفكاهيّات فنٌّ لالغو/الموسيقٖى والغناء والرّقص من لذائذ مجالس السّرور/الفكاهيّات الحسنة سرور المجالس/الفكاهيّات الحسنة زينة المجالس/مِنَ النّاس من يقول لاتضحكواعلى حكايات الجُهَلاءكحكايات هَبَنَّق ونحوه اَلا ساء ما يقول فانّ الفكاهيّات سرور المجالس/تعلّمواالعلم والادب حتّى من الّذين لاعلم لهم ولاادب بان تجتنبوا من جهلهم وسوء ادبهم كما قال لقمان الحكيم تعلّمتُ العلم والادب حتّىٰ من الّذين لاعلم لهم ولاادب فاجتنبت من جهلهم وسوء ادبهم/الموسيقى له سبعة احرف (نت) ولكنّ يصدرعنه ملايين لحنٍ متنوّع/من مرض لايلذّ من اكل الطّيّبات وشربها وكذالك من مرض نفسه لايلذّ من رؤية المناظرالجميلةواستماع الموسيقٖى الجميل والغناءالجميلةوشمّ الرّياح الطّيّبة/الموسيقٖى الجميل و التّغنية الجميلة يوجدان النّشاط والسّرور/المطرب والمغنّى يوجدان النّشاط والشّوق/ الاُغْنية الجميلة توجب الوجد والمسرّة/مِنَ الْعرفاء الّذين يشتغلون بالاغانى النّشيطة والموسيقٖى النّشيط والرّقص النّشيط باسلوبٍ خاصٍّ ليستطيعون على اعمالٍ عجيبة ومِنَ النّاس اَلَّذين يسمّونهم بالدّراويش والصّوفيّين اَلاساء ما يقولون فانّهم هم العرفاء لا الدّراويٖش والصوفيّون/ الاغانى الحسنةو الموسيقى الحسن توجبان السّرور/الاغانى اربع، اغنيةتسرّ واغنية تبكى واغنيةتسرّ وتبكى واغنية لاتسرّ ولاتبكى والرابعة فلالذّة ولافائدة فيهافهى ممّالايعنى/در اينجابالمناسبه بد نيست، يك داستان مفيدى خدمتان نقل شود.گویند: يك كسى خرش گم شده بود.هرجاگشت خرش راپیدانکرد، لذابراى پیدا کردن خر به دارالموعظة شهر آمد، قبل از اينكه واعظ به منبربه رود،ماجرای گم شدن خر رابه او گفت. تا بعد از منبروقبل از برهم خوردن مجلس اعلان کند،هرکس خری به این نشانی دیده یا یافته اطّلاع دهد،تاخرش پیداشود. واعظ كه ميانه خوبى با زَهْدانِيَّه شهر نداشت، فرصت راغنيمت شمرد. واز ماجراى گم شدن خر درجهت رسواکردن وکوبیدن زَهْدانِیَّه خرمقدّس که همه لذات طيّبه را بر خود حرام كرده بودند؛بهره جست؛لذادرپایان منبراعلان کرد: ای مردم چه کسی از اکل وشرب مأکولات ومشروبات طيّبه وخوب بدش مى آیدسکوت بر مجلس طنین انداز شدبه جز یک نفراز زَهْدانِیَّه که درمجلس بود. به صدا در آمد،وگفت: من از مأکولات، ومشروبات طیّبه، وخوب بدم می آید. واعظ خطاب به او كرد؛ كه بنشيند. باردوّم باز واعظ فرمودند:چه کسی ازمناظرجميله کَوْن، و صورت زيباى حلال، بدش مى آید.بازهمان مرد زَهْدانِیَّه گفت :جناب واعظ من از اين جور چیزهاسخت بدم میآید.باز واعظ خطاب به او كرد، كه بنشيند. براى بار سوّم واعظ درروى منبرفرمود: اى مردم چه کسی ازنَغَمات، وآهنگها، واَلحان، واصوات، وخوانندگی جميل وزيبا، و موسیقی مسرّتبخش، بدش میآید.برای بار سوّم همان مرد زَهْدانِیَّه خر مقدّس گفت: جناب واعظ من ازآهنگها، وصداهای مسرّت بخش،درمجالس سرور، وشادمانی بدم می آید.واعظ برای بارچهارم باز در روی منبر فرمود:چه کسی ازمسکن مناسب وخوب بدش می آید.همان مرد زاهدگفت من ازمسکن مناسب وخوب بدم می آید. واعظ به آن مردی که خرش را گم کرده بود،گفت: بیا که خرت پیدا شد! کنایه از اینکه کسی که ازمأكولات، ومشروبات طيّبه، واز مناظر، ووجوه جميله، وزيبا،واز اَلحان، ونَغَمات، وموسيقى، وخوانندگیهای مسرّت بخش، مخصوصاً در مواقع مقتضى ومجالس سرور وشادمانى بدش بيايد. خرواحمق است! به انسان احمق، جاهل مركَّب هم گفته شده، ودرسخنان آمده: اَلْجاهل المرکَّب لا علاج له، شاعر، وعارف ایرانی، عارف شيرازى خطاب به این چنین زَهْدانِیَّه هادر بیت معروفی از غزليّات زيباى خود ميفرمايد : به صوت بلبل وقُمْرى اگرننوشی می علاج کی کنمت آخِرُ الدّواء اَلْكَىّ. كىّ بمعناى داغ كردن است. يعنى تو دیگر از زَهْدانِیَّه هستى. كه احمق وجاهل مرکّب هستند.وعلاج ناپذیر! ويا دربيتى آمده: که گفت بررخ زیبا نظرخطا باشد خطا بودکه نبیندرخ زیبا را . يكى از سخنان اين فصل اين بود: من النّاس من يقول لاتضحكوا على حكايات الجُهَلاء كهَبَنَّقْ ونحوه اَلاساء مايقول فانّ الفكاهيّات سرور المجالس.در همين جا از: اصحاب قلم، ونويسندگان حاذق تقاضا مى شود.كه نويسنده اى دامن همّت بكمرزده، با عزمى راسخ، سعى نمايد. تمام حكايات هَبَنَّقْ(فكاهيّات)را ازتمام حكايات (فكاهيّات) اوستانصر الدّين جدا نمايد وداستانهاى هبنّق پس ازجداسازی از داستانهای اوستا نصرالدّین در دوكتاب جداگانه،ومستقلّ هردورا بزیور طبع آراسته نماید. البتّه جداسازی حکایات هَبَنَّق از اوستانصر الدّین بسيار آسان است! زیراهَبَنَّق مَظْهَرسادگى، وجهالت، وحماقت، ونادانى بوده. ولى اوستانصر الدّين بر عكس اومَظْهَرزيركى، وكياست، وعقل، ودرايت است. متأسّفانه حكايات هبنّق با اوستانصرالدّين مخلوط شده!؟ مثلاً در كتابهايى كه به اسم اوستانصرالدّين منتشر مى شود. تقريباًوتخميناًنيمى از آنهااز حکایات هَبَنَّق است نه اوستانصر الدّین زیرا اوستانصرالدّین مَظْهَر عقل، وزيركى، وكياست، ودرايت بوده نه حماقت، وجهالت، وسادگی، بنابراین بسیار بجا وشایسته است. که کسی این خدمت فرهنگی، وادبى را انجام دهد. کلّیّه لطائف، وظرائف، وحكايات، وفكاهيّات، وجوكهايى، كه دالّ بر عقل، ودرايت است در كتاب حكايات اوستانصرالدّين انتشار يابد.ومجموعه حكاياتى كه دالّ بر بى عقلى، وسادگی، وحماقت،ونواكت،وسفاهت بوده، درکتاب کلیّات حکایات هَبَنَّقْ انتشاریابد. البتّه حکایات دراين زمينه ها فراوان است. اینکه در بعضى از منابع بجاى هَبَنَّق كلمه هَبَنَّقَة با تاءمؤنّث آمده، متعارفاًدرست نبوده، صحيح همان هَبَنَّق است، زیرا اصل این است، که اسم مرد معمولاً بدون تاءمربوطه باشد. نه اسم زن كه اكثراً داراى تاء تأنيث است. انسان صالح تا ميتواند، آن هم در این موارد نبايد موجب گمراهی بالاخصّ عموم مردم شود: احبّ الصّالحین ولست منهم لعلّ الله یرزقنی صلاحاً امیداست؛ نویسنده محقّق این خدمت فرهنگی وادبى را انجام دهد : من سرّانساناًفقدسرّالله ومن آذىٰ انساناًفقد آذَى الله. زحقّ توفيق خدمت خواستم سر!گفت پنهانی چه توفیقی ازاین بهترکه خلقی را بخندانی.

سایت امام رضا (ع)...